Zaburzenia lękowe

 

Zaburzenia lękowe

O zaburzeniu lękowym można mówić, gdy strach i lęk przeszkadzają w normalnym funkcjonowaniu. Strach od lęku różni się tym, że obawę budzą konkretne obiekty, natomiast lęk występuje z powodu nieokreślonego zagrożenia. Zaburzeniem w postaci fobii określamy lęk przed konkretnymi obiektami (koty, psy, pająki, winda) i jest on nieproporcjonalny do rzeczywistego niebezpieczeństwa. W zaburzeniach po stresie urazowym ciągle doświadcza się strachu, chociaż zagrożenie przestało już istnieć (człowiek czuje się tak jakby zagrożenie nie minęło, przeżywa się je w pamięci, w snach). Lęk może mieć postać paniki, agorafobii czy też lęku uogólnionego.

FOBIA

Fobia jest reakcja strachu niewspółmierną do określonego zagrożenia. Objawy są takie same u wszystkich cierpiących, różnią się natomiast obiekty wobec których osoby odczuwają lęk. Najczęściej rozpoznaje się fobię społeczną (lęk przed byciem obserwowanym) i fobie specyficzne (przed zwierzętami, przed środowiskiem, sytuacyjne, chorobą, krwią, śmiercią, udławieniem się, itp.).

Fobia społeczna

Główną cechą fobii społecznej jest strach przed negatywną oceną innych ludzi. Osoba z tym zaburzeniem przewiduje (jest przekonana), że w przypadku wystąpienia jej przed publicznością (pokazania się) nie zostanie ona zaakceptowana i skutkować to będzie odrzuceniem i utratą poczucia własnej wartości. Zasadniczą rolę w podtrzymywaniu tego zaburzenia pełni negatywna samoocena. 

UOGÓLNIONE ZABURZENIE LĘKOWE

Uogólnione zaburzenie lękowe to często występujący problem. Zachorowalność na lęk uogólniony stanowi około 12 % wszystkich zaburzeń lękowych. Za dominującą cechę tego zaburzenia uznaje się nadmierny lęk i zamartwianie się z powodu różnych zdarzeń występujących przez większość dni, w okresie co najmniej 6 miesięcy. Zdiagnozować to zaburzenie można, gdy osoba ma trudności z opanowaniem zamartwiania się i powinna zgłosić co najmniej trzy z następujących objawów:

  • Niepokój lub uczucie podenerwowania i napięcia psychicznego
  • Szybkie męczenie się
  • Trudności z koncentracją lub uczucie pustki w głowie
  • Drażliwość
  • Napięcie mięśni
  • Zaburzenia snu (trudności z zaśnięciem, utrzymaniem snu lub sen nie dający odpoczynku)

Lęk i zamartwianie się nie powinny skupiać się na treściach charakterystycznych dla innego zaburzenia (np. hipochondria, fobia społeczna). Powinny one powodować znaczące cierpienie lub upośledzenie funkcjonowania, podłożem zaburzenia nie może być nadużywanie substancji psychoaktywnych czy problemy somatyczne (np. nadczynność tarczycy).

ZABURZENIE LĘKOWE Z NAPADAMI PANIKI I AGORAFOBIA

Napad paniki definiuje się jako nagłe pojawienie się lęku lub nagłe zaostrzenie bieżącego lęku, któremu towarzyszą co najmniej cztery z 13 objawów somatycznych lub poznawczych. Żeby spełnić kryteria napadu paniki, w okresie dziesięciu minut co najmniej cztery objawy muszą narastać lub się utrzymywać reakcje

  • fizyczne: kołatanie serca, zawroty głowy, pocenie się, poczucie dławienia się, drżenie rąk lub dygotanie, duszności, depersonalizacja,
  • objawy poznawcze: strach przed umieraniem, uduszeniem się, popadnięciem w obłęd , itd.

W niektórych przypadkach napadom paniki towarzyszy mniejsza ilość objawów i wówczas określa się je jako objawy paniki  o ograniczonych objawach.

Objawy paniki mogą być:

  • sytuacyjne (sygnalizowane) – pojawiają się w sytuacjach, które niemal zawsze wywołują lęk
  • spontaniczne (niesygnalizowane) – zachodzą nieoczekiwanie

Warunkiem spełnienia zaburzenia lękowego z napadami paniki jest obecność nawracających, nieoczekiwanych napadów paniki, po których następują trwające co najmniej miesiąc uporczywe obawy o wystąpienie kolejnego napadu lub znacząca zmiana zachowania związana z napadem paniki. W czasie trwania zaburzenia powinno dojść do przynajmniej dwóch spontanicznych napadów paniki, czyli takich, które nie wystąpiły jako antycypacja (przewidywanie) niezmiennie powodującej lęk. Stwierdzając napady paniki należy wykluczyć czynniki organiczne, takie jak: zatrucie kofeiną, amfetaminą czy nadczynność tarczycy.

Napady paniki występują także przy innych zaburzeniach, takich jak: fobia społeczna czy klaustrofobia. Współwystępują zazwyczaj z agorafobią. Mogą występować nocą, osoba wówczas budzi się w stanie intensywnego lęku.

Niepokój codzienny

Czasami bywa tak, że jednostka nie spełnia kryteriów diagnostycznych fobii, lęku panicznego, lęku uogólnionego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, agorafobii. Nie oznacza to koniecznie, że w życiu emocjonalnym wszystko jest w porządku. Codzienny niepokój może urastać do nieakceptowanego poziomu i zakłócać normalne funkcjonowanie.

 

Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Znajdź nas na Facebooku
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem